Τέλος;

Τέλος; 

Αυτοκράτειρα της καρδιάς μου
Βασιλική με τ’αβροβόστρυχα εβένινα μαλλιά σου,
βλέμμα καθάριο, φωτεινό, μα και ονειροπόλο,
το τέλειο σχήμα, ομορφοτέρα όλων, πανωραία, λαμπερή,
ένα χάδι σου αποζητώ,
επαίτης της θείας οπτασίας της μορφής σου,
είναι δυνατόν να μην σε χαζεύω;
... τόσο λεπτή, τόσο κοντινή,
μα και τόσο μακρινή...

Έλα βασίλισσά μου, έλα κοντά μου, έλα!
επιτέλους, μίλησέ μου, χαμογέλασέ μου, άγγιξέ με, γέλα μου,
Θέλω τόσο πολύ να έρθω δίπλα σου,
σ’απόσταση αναπνοής, να νιώσω την ανάσα σου,
την μυρωδιά σου, να δω το κορμί σου εγγύθεν ν’απολαύσω.
Τίποτ’ άλλο δεν θέλω. Επιθυμώ σε, τέλος.