Popular posts from this blog
Αναπάντεχη Συνάντηση
Σε συνάντησα μια μέρα τυχαία. Οι από τύχη συναντήσεις είναι πάντα οι πιο καλές κι ευχάριστες. Έτσι όπως περπατούσα σκυμμένος, βυθισμένος στις έννοιες μου, δεν σε είδα, μα με είδες εσύ και με χαιρέτησες. Κλάσματα του δευτερολέπτου όμως, προτού σε δω και σε ακούσω - τι σου είναι ο χρόνος; τι σου είναι οι θύμησες της ομορφιάς; - σε αναγνώρισα, από την μυρωδιά σου. Τι ανέλπιστη χαρά! Και είχα χρόνο και εγώ, και είχες χρόνο και εσύ, και περάσαμε το υπόλοιπο της ημέρας παρέα. Ομολογώ, ήταν μια υπέροχη ημέρα μετά από πολύ - πολύ καιρό. Πέρασε όμως - κέρδος μας το χαμόγελο που γράφτηκε στα πρόσωπα μας. Μια γλυκιά θύμηση στην μνήμη μας θα απομείνει αυτή η υπέροχη ημέρα. Όπως όλα τα όμορφα: τυχαία, σύντομα, φευγαλέα. Φεύγοντας ένα δώρο θα ήθελα να σου κάνω: να σβήσω όλες τις δυσάρεστες μνήμες σου, από όλη την ζωή σου, να θυμάσαι μόνο τα ευχάριστα. Αλλά δεν μπορούσα, δεν είχα αυτή την μαγική δύναμη - έμεινε τουλάχιστον η ευχάριστη ανάμνηση της τυχαίας συναντήσεώς μας να ομορφαίνε...
Χαρούμενα Χαμένος
Ακρόπολη τη νύχτα, το φως της πανσελήνου λούζει το μνημείο, και ο δικός της φωτισμός της, σαν δάδες αναμμένες εσωτερικά της, χάρμα οφθαλμών, και εγώ μαγεμένος, γοητευμένος, που έχω από την μια πλευρά, το μαγικό της Ακροπόλεως φως, και από την άλλη, έχω το δικό σου φως, γεμάτο γοητεία. Τι να πρωτοκοιτάξω; Χαρούμενα Χαμένος, Πλήρης, ανάμεσα σε δύο καλλιθέες.

Comments
Post a Comment