Ρόδο

Ήσουν, είσαι, ένα όμορφο ρόδο.
Κάποτε είχες γείρει και μ’είχες χαϊδέψει,
διστακτικά γύρισα να σε χαϊδέψω και εγώ,
ήσουν τόσο όμορφο, είσαι,
μα με μάτωσαν τ’αγκάθια σου,
ήσουν τόσο όμορφο, είσαι,
τρόμαξα κι απομακρύνθηκα, κι απομακρύνθηκες και εσύ   
και τώρα έχει απομείνει ένα τόσο όμορφο ρόδο,
που δεν θαυμάζεται από κοντά όπως του πρέπει,
που δεν χαϊδεύει και δεν χαϊδεύεται,
εγώ ακόμα ματώνω,
ήσουν ένα τόσο όμορφο ρόδο, είσαι...